“ ခ်စ္မိတဲ့……..ငါအမွား ”

မိုးရယ္…..

မတရားဘူးတဲ့လား

ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ေလာကမွာ

ထာ၀ရတည္ၿမဲဖို႔ႀကိဳးစားခဲ့တာကိုပါ။

ေန႔ခင္းဘက္အၿမဲ မရွိတဲ့ “ေန”

ညဘက္အၿမဲ မထြက္တဲ့ “လ”

မိွတ္တုတ္မိွတ္တုတ္ ေျပာတဲ့ “ၾကယ္”

သူတို႔ နဲ႔ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ “မိုး”

ကို နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။

ေလာကဆန္႔က်င္္ဘက္

အရြဲ႕တိုက္ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အမွား

မိုး……..

နားလည္ပါေစ………..။

ကိုသူ

“ ေလွ်ာက္လမ္း”

ငါ့ႏွလံုးသားကိုထုဆစ္ အရာရာကိုပစ္ခြင္း အားလံုးနဲ႔ဆန္႔က်င္ မင္းနဲ႔ငါက သက္ေသ ေရွ႕ေနမငွားဘဲရင္ဆိုင္ အခ်စ္ဆိုတဲ့ အဘိဓာန္ ကမာၻကိုပံုႏွိပ္ ထုတ္ေ၀မယ္ခ်စ္သူ။ ကားေဟာင္းပန္္းခ်ီ အေရာင္တင္ျပမယ့္ပြဲ ေဘာင္ေဆြးလို႔ မျဖစ္ဘူး……။ ကိုသူ

လြမ္းခြင့္

အေနေ၀းလို႕လြမ္းမိပါတယ္ ေတြးၾကည့္လိုက္ရင္

မေန႕တေန႕ကလိုဘဲ အတိတ္ဆိုတာျပီးဆံုးသြားျပီေလ ဒါေပမယ့္ အလြမ္းေတြက ရင္ထဲက တစ္ေနရာမွာ လြမ္းခြင့္ ရွိေနဆဲပါ ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် လြမ္းေနဆဲပါ ေႏြရာသီေရာက္ေတာ့ ေရာ္ရြက္ေၾကြတာၾကည့္ျပီး လြမ္းရ ေဆြးရ မိုးရာသီေရာက္ေတာ့ မိုးဖြဲေလးေတြကိုၾကည့္ျပီး လြမ္းဆြတ္ရ ေဆာင္းရာသီေရာက္ျပန္ေတာ့ ႏွင္းေတြၾကားမွာ တစ္ေယာက္ထဲ လြမ္းေနတာ ဘယ္သူကမွမသိတာ တကယ္တန္းက်ေတာ့ လြမ္းတတ္ခဲ့ရင္ သဘာ၀တရားၾကီးက အခ်ိန္စကၠန္႕တိုင္းနဲ႕အမွ် လြမ္းလို႕ရေအာင္ဖန္တီးထားတာပါ

လြမ္းခြင့္

မက္ခြင့္

အမွတ္မထင္ --ဆံုခြင့္ရတဲ႕ နတ္သမီးေရ------ တိတ္ဆိတ္စြာ အိပ္ေမာက်ေနတဲ႕ ႏွလံုးသားကို ႏူညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ လက္ကေလးနဲ႕ ညွင္သာစြာ လႈပ္ႏိုးခဲ့တယ္ မႈန္း၀ါး၀ါးနဲ႕မ်က္၀န္းတစံုက ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လွပတဲ့ နတ္သမီးတပါး ႏူးညံတဲ့လက္ကေလးနဲ႕ ႏွလံုးသားရဲ႕ တံခါးကို တြင္းေခါက္လိုက္ျပန္ေတာ့ ရင္ခုန္မႈသံစဥ္ေတြက ခ်ိဳျမိန္ခဲ႕တယ္ နတ္သမီးကအရမ္းလွေနေတာ့ ၾကည့္မ၀ေအာင္ ေငးေမာရင္း အရိပ္တခ်ိဳ႕ကို ျဖဴစင္စြာ နမ္းရိႈက္ခဲ့မိတယ္ သူမရဲ ႕အၾကင္နာမ်က္၀န္း ႏွင္းဆီေရာင္ႏႈတ္ခမ္း ညို႕ငင္ႏိုင္တဲ့လွပတဲ့အျပံဳးၾကားမွာ ရစ္မူးျပီး နတ္သမီးက ေ၀၀ါးစြာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားလို႕ အိပ္ေမာက်ေနတဲ့ ႏွလံုးသားကေတာ့ ႏိုးထျပီး သူမကိုလြမ္းေနခဲ့တယ္ အိပ္မက္တို႕ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ ခ်စ္မ်ားခ်စ္ေနမိျပီလား ေတြေ၀ေငးေမာရင္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ အိပ္မက္ေလး မက္ခြင့္ရဖို႕ ႏွလံုးသားက ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္ မက္ခြင့္

ခ်စ္ေတာ္၀င္

ႏွလံုးသားလြင္ျပင္မွာ အခ်စ္ေတြကိုတူဆြ အလြမ္းေတြကိုေဘာင္ခတ္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြဆြတ္ျဖန္းျပီး တစ္သက္မွတခါ ရွင္သန္ဖူးပြင့္ရမယ့္ အခ်စ္ေတာ္၀င္ပန္းေလးမို ႔ ေကာင္မေလးေရ မင့္ေလးကိုဆက္သခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ မင့္ရဲ ႔အခ်စ္ ၾကင္နာယုယမႈေတြနဲ႔ မင့္ရဲ ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ရင္ခြင္မွာ ထာ၀စဥ္ရွင္သန္ဖူးပြင့္ခြင့္ေပးပါ ႏူးညံ့တယ္ဆိုတာထက္ခ်စ္ျခင္းသက္သက္နဲ႔ ပိုျပီး ဖြဖြေလးခ်စ္ေနတာပါ

ေဆာင္းရာသီေန႔ရက္

ေနေရာင္ေပ်ာက္တဲ ့ နံနက္ခင္းမွာ ႏိုးထျခင္းနဲ ႔အတူ ျပင္တင္းေပါက္ကိုဖြင့္ၾကည့္ေတာ ့ ရိုးတန္က်ဲက်ဲ သစ္ပင္ေတြၾကားမွာ အျဖဴေရာင္ႏွင္းေတြတဖြဲဖြဲက်လို ့ ေဆာင္ရာသီေလေျပညွင္းက ခ်မ္းေအးမႈႏွင့္အေ၀းက အလြမ္းေတြကိုဆာင္ယူခဲ ့တယ္ ေကာင္မေလးေရ ေမွ်ာ္လင္းျခင္းေတြအျပည့္နဲ ့ ေဆာင္ရာသီရဲ ႔အေအးဒဏ္ကို အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းေတြႏွင့္ရင္ဆိုင္လိုက္ခ်င္တယ္ တကယ္တမ္းေတာ ့ေဆာင္းရာသီေန႔ရက္ေတြက ေမွ်ာ္လင္းျခင္းေတြျပည့္ေနတဲ ့ အလြမ္းကမၻာၾကီးတခုလိုပါဘဲကြာ ေကာင္မေလးေရ ရွည္လ်ားတဲ ့ေဆာင္ရာသီရဲ ႔ေန႔ရက္ေတြမွာ အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းေေတြနဲ ့အတူ မင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲလြမ္းေနမိတယ္ဆိုတာ ယံုၾကည္ေပးပါ ခ်စ္သူနဲ႔တစ္ရက္တစ္မနက္ေလာက္ေ၀းကြာေနတဲ့အခါရင္ထဲမွာအလြမ္းေတြကိုထမ္းပိုးထားရတာပင္ပန္းလိုက္တာ

တစ္ေယာက္ထဲအလြမ္း

ေကာင္မေလးေရ လြမ္းရတဲ ့ညမ်ားစြာမွာ သန္းေခါင္ယံေငြလမင္းနဲ ႔အတူ ၾကယ္စဥ္ကိုေရတြက္ရင္း အိပ္ေမာက်ခဲ ့ရသူပါ ေကာင္မေလးေရ သတိရမိတဲ႔ မနက္တိုင္းမွာ ေအးျမတဲ ့ေလေျပညွင္းနဲ ႔အတူ ငွက္ေက်းရဲ ႔ေတးသံကိုနားေထာင္ရင္း ႏိုးထလာခဲ့ရသူပါ ေကာင္မေလးေရ လြမ္းေဆြးရတဲ့ ေနညိဳခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ထဲအထီးက်န္ဆန္ျခင္းနဲ ့အတူ ေ၀းကြာလြန္းတဲ ့မိုးနဲ ့ေျမၾကီးကိုၾကည့္ရင္း မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းတေနရကိုသြားခ်င္ေနခဲ ့သူပါ--- အိပ္မက္ေတြကိုမသကၤာလိုခိုးၾကည့္ခဲ့တာခ်စ္သူကလွတယ္

ခ်စ္သူ ႔ကဗ်ာ

ျမင္ႏိုင္မယ္ဆို ၾကည္လည့္ပါ ခ်စ္သူရယ္ ရင္ထဲကႏွလံုးသားကမၻာငယ္က အခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြလို အခ်စ္ကမၻာၾကီးလို ့ မတင္စားေလာက္ေပမယ္. ခ်စ္သူအတြက္ သီသန္႔ခ်စ္ကမၻာေလးပါ ၾကားႏိုင္မယ္ဆို နားဆင္လည့္ပါ ခ်စ္သူရယ္ ရင္ထဲက မင့္ပံုရိပ္ေတြထပ္ေနတဲ ့ ႏွလံုးခုန္သံေတြက ကမၻာေက်ာ္ဂီတသံစဥ္ေတြေလာက္ မခ်ိဳျမိန္ေပမယ့္ ခ်စ္သူအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရင္ခုန္သံစဥ္ေတြပါ ယံုၾကည္မႈေတြေပးႏိုင္မယ္ဆို ေပးခဲ ့ပါ ခ်စ္သူရယ္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေ႔ရွဆက္ျပီ ရင္ခုန္ျခင္းေတြနဲ ့ ခ်စ္သူရဲ ႔အခ်စ္ ၊ၾကင္နာမႈေတြကို ရခ်င္ခဲ့မႈေတြက ကမၻာေက်ာ္စာေရးဆရာေတြေလာက္မေရးဖြဲ ့မသီကံုးတတ္ေပမယ့္ ခ်စ္သူအတြက္ၾကိဳးစားျပီးေရးခဲ ့တဲ ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ---ံ့့ ေကာင္မေလးေရအိပ္မေပ်ာ္တဲ ့ညမ်ားစြာရဲ ႔အရွင္သခင္ဟာမင္းေလးပါပဲ

ပထမဆံုးအခ်စ္

ေႏြေထြးေသာေနေရာင္ျခည္တို ့ကလႊမ္းျခံဳလွ်က္သာယာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းေသာ နံနက္ခင္းမွာေလေျပညင္း တို ့တိုက္ခတ္လွ်က္ရွိပါသည္။ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းတဲ ့နံနက္ခင္းမွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ကင္းမဲ ့ေသာမ်က္ႏွာနဲ့တစံုတေယာက္ကိုေမွ်ာ္ေနသလို၊သူ၏ေဘးတြင္ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာေနၾကေသာထိုသူ၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဟုယူဆရေသာလူငယ္တစု၊ မနီးမေ၀းတြင္အသက္၄၅ႏွစ္ခန္ ့ရွိမည့္ ထိုသူ၏ အေမဟု ယူဆရ ေသာအမ်ိဳးသမီးတဦးတို ့ဘူတာရံု၏တခုေသာေနရာမွာရပ္ေနလွ်က္ရွိပါသည္။ ထိုလူငယ္ေလးမွာ တစံုတခုကို ုဆိုးရိမ္ပူပန္ ေနသလို။ သူဘာကိုဆိုရိမ္ေနပါလိမ့္၊ရထားထြက္ဖို ့၄၅ မိနစ္သာလိုေသာအခ်ိန္တြင္ ထိုလူငယ္ ေလး ညိဳးငယ္ေသာမ်က္ႏွာမွ တစံုတရာကို လွမ္းျမင္လိုက္၍ ျပံဳးေယာင္တမ္းလာ၏။သူျမင္လိုက္ေသာအရာမွာ သူ၏အနားသို ့ေလွ်ာက္လွမ္းလာေသာ မိန္းမငယ္ေလးတဦး။ထိုအခ်ိန္မွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပ်ာ္ရႊင္ ေန၏။ေကာင္မေလးမွာလူငယ္ေလး၏အသိေကာင္မေလးျဖစ္၏။ေကာင္မေလးေရာက္လာေသာအခါ " ေ၀ယံ နင္ေစာင့္ေနတာ ၾကာျပီလား ေဆာ္ရီးေနာ္။ရပါတယ္ေကသီ မလာလို ့ေစာင္ေနတာအမွန္ပါ။မလာမွာ ကိုစိုးရိမ္ေနတာဟ။ေက်းဇူတင္ပါတယ္ေကသီ။ငါကိုလိုက္ပို ့တဲ့အတြက္။ ေ၀ယံ နင္ငါဆီစာေရးပါလာ နင္တို ့ရဲ ့ ေလ့လာေရးခရီးမွာ ။အင္ ေရးမယ္ေလ။ေရာ ့-အဲဒါ ငါလိပ္စာကဒ္" ေကသီက သူမ၏အိတ္ထဲမွ ကဒ္တစ္ကဒ္ ထုတ္ေပးလိုက္၏။ အဲဒီေနာက္ေ၀ယံမွာစကားေတြေျပာခ်င္ေသာ္လဲ ေကသီမွာစကားမေျပာဘဲရထား ထြက္ သည္အထိ ျငိမ္ေနခဲ ့၏။မၾကာခင္ေလ့လာေရးထြက္ေသာ ေက်ာင္းသားလူငယ္တစု ရထားနဲ ့ထြက္ခြါသြား၏။ ရထားေပၚမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားနဲ ့ေ၀ယံ "ေကသီက ငါကိုစာေရးခိုင္းတယ္။ငါအရမ္းခ်စ္ေနတာသူသိလို ့စာ ေရးခိုင္းတာေနမွာ။ဟုတ္ျပီတေန ့တစ္ေစာင္ေရးရမယ္။အဲဒါမွ ငါရဲ ့ပထမဆံုးအခ်စ္ကိုသူသိမွာ။ငါျပန္ရင္သ ူကိုလက္ထပ္မယ္။အဲဒါကိုစာထဲမွာထည့္ေရးရမယ္။"မၾကာမီ ရထားမွာျမိဳ ့ကိုေရာက္လာ၏။ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေ၀ယံတစ္ေယာက္ ပံုစံတူ စာအိတ္ အခု ၃၀ တံဆိပ္ေခါင္း အခု ၃၀ ၀ယ္ခဲ ့၏။ခ်က္ခ်င္းပင္ စာတစ္ေစာင္ ေရးလိုက္၏။စာထဲမွာလမ္းမွာေတြ ့ရေသာအေတြ ့အၾကံဳ မ်ား စာ၏ေနာက္ဆံုးမွာ သူမကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ ေၾကာင္းေရးခဲ ့၏။ေနစဥ္နဲ ့အမွ် ေကသီကို စြဲလန္းသတိရေနမိ၏။အစပိုင္းမွာေလလာေရးအေၾကာင္းေရေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာမေရးျဖစ္ေတာ ့ဘဲ ေကသီကို ဘယ္ ေလာက္ခ်စ္တယ္ ။ဘယ္ေလာက္ျမတ္ႏိုးတယ္။ ဘယ္ေလာက္စြဲလန္းတယ္ဆို တဲ ့အေၾကာင္းတာေရးခဲ ့၏။ေနာက္ဆံုးစာတစ္ေစာင္မွာ------- " ေကသီ နင္ ့ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ။ ငါျပန္လာရင္ နင္ ့ကိုလက္ထပ္ခ်င္တယ္။အဲဒီအခါက်ရင္ ငါကို အေျဖေပးပါ ေနာ္ ---ေ၀ယံ" ေလ့လာေရးျပီးဆံုး၍ ေ၀ယံတို ့အဖြဲ ့ ျပန္လာၾက၏။ဘူတာမွာ ေ၀ယံမိဘေတြ၊သူငယ္ခ်င္းအသိ မိတ္ေဆြမ်ားလာၾကိဳၾက၏။သို ့ေသာ္ ေ၀ယံမွာ ေကသီကို သာလိုက္ရွာေနမိ၏။ေတြ ့သမွ်လူတိုင္းကို ေကသီဟုသာထင္ေနမိ၏။ တကယ္တမ္းက်ေတာ ့ေကသီေရာက္လာပါတယ္ ။ဒါေပမယ္ ့ေကသီမွာ ဘူတာရံု အနီးမွာ လူတေယာက္နဲ ့စကားေျပာေန၏။ေ၀ယံတစ္ေယာက္ ေကသီကိုျမင္ေသာအခါ ေကသီရွိရာသို ့ေျပ လာခဲ ့၏။"ေကသီ" နင္ ငါပို ့တဲ ့စာရလား။ရတယ္ေလ -ဒီမွာ အေစာင္ ၃၀ ။ ငါနင္ ့စာေတြမဖတ္ဘူးေနာ္။ နင္မသိဘူးလား။ငါ တံဆိပ္ေခါင္းစုေဆာင္းတာ၀ါသနာ ပါတယ္ဆိုတာ ။အင္ ့စာေတြက တံဆိပ္ေခါင္းေတြက အတူတူ ေတြဘဲ ။စိတ္၀င္စားဖို ့မေကာင္းဘူး။အဲဒါေၾကာင့္ငါမဖတ္ျဖစ္ဘူး။ ေၾသာ္ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္။ သူက ငါအမ်ိဳးသားေလ ။သူနာမည္က အာကာတဲ ့ ။ေတြရသာ၀မ္းသာပါတယ္ ။ေရာ ့ နင္ စာေတြ ျပန္ယူ။ ငါမဖတ္ဘူးေနာ္။ အာကာက ငါလို ဘဲ တံဆိပ္ေခါင္းဆုတာ၀ါသနာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ--- အာကာက "မင္းငါ ့မိန္းမဆီကို ဘာလို ့စာေရးတာလဲ ။ေ၀ယံတစ္ေယာက္ သူတို ့အတြက္ အေျဖမရွိ ငါရဲ ့ပထမဆံုးအခ်စ္က ကံမေကာင္းပါလား**********@@@@@@@@@@********* ေၾကကြဲျခင္း ၊၀မ္းနည္းျခင္း၊ ေပါက္ကြဲမႈတို ့ကို ျမိဳသိပ္ရင္း ေနာက္လည့္ထြက္ခဲ ့ပါေတာ ့ သည္။ SUNDAY

ကမၻာစံေတာ္ခ်ိန္