ႏွလံုးသားလြင္ျပင္မွာ
အခ်စ္ေတြကိုတူဆြ
အလြမ္းေတြကိုေဘာင္ခတ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြဆြတ္ျဖန္းျပီး
တစ္သက္မွတခါ
ရွင္သန္ဖူးပြင့္ရမယ့္
အခ်စ္ေတာ္၀င္ပန္းေလးမို ႔
ေကာင္မေလးေရ
မင့္ေလးကိုဆက္သခြင့္ရမယ္ဆိုရင္
မင့္ရဲ ႔အခ်စ္
ၾကင္နာယုယမႈေတြနဲ႔
မင့္ရဲ ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ရင္ခြင္မွာ
ထာ၀စဥ္ရွင္သန္ဖူးပြင့္ခြင့္ေပးပါ
Jul 6, 2008
ခ်စ္ေတာ္၀င္
ႏွလံုးသားလြင္ျပင္မွာ
အခ်စ္ေတြကိုတူဆြ
အလြမ္းေတြကိုေဘာင္ခတ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြဆြတ္ျဖန္းျပီး
တစ္သက္မွတခါ
ရွင္သန္ဖူးပြင့္ရမယ့္
အခ်စ္ေတာ္၀င္ပန္းေလးမို ႔
ေကာင္မေလးေရ
မင့္ေလးကိုဆက္သခြင့္ရမယ္ဆိုရင္
မင့္ရဲ ႔အခ်စ္
ၾကင္နာယုယမႈေတြနဲ႔
မင့္ရဲ ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ရင္ခြင္မွာ
ထာ၀စဥ္ရွင္သန္ဖူးပြင့္ခြင့္ေပးပါ
ေဆာင္းရာသီေန႔ရက္
ေနေရာင္ေပ်ာက္တဲ ့ နံနက္ခင္းမွာ
ႏိုးထျခင္းနဲ ႔အတူ
ျပင္တင္းေပါက္ကိုဖြင့္ၾကည့္ေတာ ့
ရိုးတန္က်ဲက်ဲ သစ္ပင္ေတြၾကားမွာ
အျဖဴေရာင္ႏွင္းေတြတဖြဲဖြဲက်လို ့
ေဆာင္ရာသီေလေျပညွင္းက
ခ်မ္းေအးမႈႏွင့္အေ၀းက
အလြမ္းေတြကိုဆာင္ယူခဲ ့တယ္
ေကာင္မေလးေရ
ေမွ်ာ္လင္းျခင္းေတြအျပည့္နဲ ့
ေဆာင္ရာသီရဲ ႔အေအးဒဏ္ကို
အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းေတြႏွင့္ရင္ဆိုင္လိုက္ခ်င္တယ္
တကယ္တမ္းေတာ ့ေဆာင္းရာသီေန႔ရက္ေတြက
ေမွ်ာ္လင္းျခင္းေတြျပည့္ေနတဲ ့
အလြမ္းကမၻာၾကီးတခုလိုပါဘဲကြာ
ေကာင္မေလးေရ
ရွည္လ်ားတဲ ့ေဆာင္ရာသီရဲ ႔ေန႔ရက္ေတြမွာ
အျဖဴေရာင္ျမဴႏွင္းေေတြနဲ ့အတူ
မင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲလြမ္းေနမိတယ္ဆိုတာ
ယံုၾကည္ေပးပါ
တစ္ေယာက္ထဲအလြမ္း
ေကာင္မေလးေရ
လြမ္းရတဲ ့ညမ်ားစြာမွာ
သန္းေခါင္ယံေငြလမင္းနဲ ႔အတူ
ၾကယ္စဥ္ကိုေရတြက္ရင္း
အိပ္ေမာက်ခဲ ့ရသူပါ
ေကာင္မေလးေရ
သတိရမိတဲ႔ မနက္တိုင္းမွာ
ေအးျမတဲ ့ေလေျပညွင္းနဲ ႔အတူ
ငွက္ေက်းရဲ ႔ေတးသံကိုနားေထာင္ရင္း
ႏိုးထလာခဲ့ရသူပါ
ေကာင္မေလးေရ
လြမ္းေဆြးရတဲ့ ေနညိဳခ်ိန္မွာ
တစ္ေယာက္ထဲအထီးက်န္ဆန္ျခင္းနဲ ့အတူ
ေ၀းကြာလြန္းတဲ ့မိုးနဲ ့ေျမၾကီးကိုၾကည့္ရင္း
မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းတေနရကိုသြားခ်င္ေနခဲ ့သူပါ---
ခ်စ္သူ ႔ကဗ်ာ
ျမင္ႏိုင္မယ္ဆို ၾကည္လည့္ပါ
ခ်စ္သူရယ္
ရင္ထဲကႏွလံုးသားကမၻာငယ္က
အခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြလို
အခ်စ္ကမၻာၾကီးလို ့ မတင္စားေလာက္ေပမယ္.
ခ်စ္သူအတြက္ သီသန္႔ခ်စ္ကမၻာေလးပါ
ၾကားႏိုင္မယ္ဆို နားဆင္လည့္ပါ
ခ်စ္သူရယ္
ရင္ထဲက မင့္ပံုရိပ္ေတြထပ္ေနတဲ ့
ႏွလံုးခုန္သံေတြက
ကမၻာေက်ာ္ဂီတသံစဥ္ေတြေလာက္ မခ်ိဳျမိန္ေပမယ့္
ခ်စ္သူအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းရင္ခုန္သံစဥ္ေတြပါ
ယံုၾကည္မႈေတြေပးႏိုင္မယ္ဆို ေပးခဲ ့ပါ
ခ်စ္သူရယ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြေ႔ရွဆက္ျပီ ရင္ခုန္ျခင္းေတြနဲ ့
ခ်စ္သူရဲ ႔အခ်စ္ ၊ၾကင္နာမႈေတြကို ရခ်င္ခဲ့မႈေတြက
ကမၻာေက်ာ္စာေရးဆရာေတြေလာက္မေရးဖြဲ ့မသီကံုးတတ္ေပမယ့္
ခ်စ္သူအတြက္ၾကိဳးစားျပီးေရးခဲ ့တဲ ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ---ံ့့
ပထမဆံုးအခ်စ္
ေႏြေထြးေသာေနေရာင္ျခည္တို ့ကလႊမ္းျခံဳလွ်က္သာယာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းေသာ နံနက္ခင္းမွာေလေျပညင္း
တို ့တိုက္ခတ္လွ်က္ရွိပါသည္။ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းတဲ ့နံနက္ခင္းမွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ
ကင္းမဲ ့ေသာမ်က္ႏွာနဲ့တစံုတေယာက္ကိုေမွ်ာ္ေနသလို၊သူ၏ေဘးတြင္ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာေနၾကေသာထိုသူ၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဟုယူဆရေသာလူငယ္တစု၊ မနီးမေ၀းတြင္အသက္၄၅ႏွစ္ခန္ ့ရွိမည့္ ထိုသူ၏ အေမဟု ယူဆရ ေသာအမ်ိဳးသမီးတဦးတို ့ဘူတာရံု၏တခုေသာေနရာမွာရပ္ေနလွ်က္ရွိပါသည္။ ထိုလူငယ္ေလးမွာ တစံုတခုကို ုဆိုးရိမ္ပူပန္ ေနသလို။ သူဘာကိုဆိုရိမ္ေနပါလိမ့္၊ရထားထြက္ဖို ့၄၅ မိနစ္သာလိုေသာအခ်ိန္တြင္ ထိုလူငယ္
ေလး ညိဳးငယ္ေသာမ်က္ႏွာမွ တစံုတရာကို လွမ္းျမင္လိုက္၍ ျပံဳးေယာင္တမ္းလာ၏။သူျမင္လိုက္ေသာအရာမွာ
သူ၏အနားသို ့ေလွ်ာက္လွမ္းလာေသာ မိန္းမငယ္ေလးတဦး။ထိုအခ်ိန္မွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပ်ာ္ရႊင္
ေန၏။ေကာင္မေလးမွာလူငယ္ေလး၏အသိေကာင္မေလးျဖစ္၏။ေကာင္မေလးေရာက္လာေသာအခါ
" ေ၀ယံ နင္ေစာင့္ေနတာ ၾကာျပီလား ေဆာ္ရီးေနာ္။ရပါတယ္ေကသီ မလာလို ့ေစာင္ေနတာအမွန္ပါ။မလာမွာ
ကိုစိုးရိမ္ေနတာဟ။ေက်းဇူတင္ပါတယ္ေကသီ။ငါကိုလိုက္ပို ့တဲ့အတြက္။ ေ၀ယံ နင္ငါဆီစာေရးပါလာ နင္တို ့ရဲ ့
ေလ့လာေရးခရီးမွာ ။အင္ ေရးမယ္ေလ။ေရာ ့-အဲဒါ ငါလိပ္စာကဒ္" ေကသီက သူမ၏အိတ္ထဲမွ ကဒ္တစ္ကဒ္ ထုတ္ေပးလိုက္၏။ အဲဒီေနာက္ေ၀ယံမွာစကားေတြေျပာခ်င္ေသာ္လဲ ေကသီမွာစကားမေျပာဘဲရထား ထြက္ သည္အထိ ျငိမ္ေနခဲ ့၏။မၾကာခင္ေလ့လာေရးထြက္ေသာ ေက်ာင္းသားလူငယ္တစု ရထားနဲ ့ထြက္ခြါသြား၏။
ရထားေပၚမွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားနဲ ့ေ၀ယံ "ေကသီက ငါကိုစာေရးခိုင္းတယ္။ငါအရမ္းခ်စ္ေနတာသူသိလို ့စာ
ေရးခိုင္းတာေနမွာ။ဟုတ္ျပီတေန ့တစ္ေစာင္ေရးရမယ္။အဲဒါမွ ငါရဲ ့ပထမဆံုးအခ်စ္ကိုသူသိမွာ။ငါျပန္ရင္သ ူကိုလက္ထပ္မယ္။အဲဒါကိုစာထဲမွာထည့္ေရးရမယ္။"မၾကာမီ ရထားမွာျမိဳ ့ကိုေရာက္လာ၏။ေရာက္ေရာက္ခ်င္း
ေ၀ယံတစ္ေယာက္ ပံုစံတူ စာအိတ္ အခု ၃၀ တံဆိပ္ေခါင္း အခု ၃၀ ၀ယ္ခဲ ့၏။ခ်က္ခ်င္းပင္ စာတစ္ေစာင္
ေရးလိုက္၏။စာထဲမွာလမ္းမွာေတြ ့ရေသာအေတြ ့အၾကံဳ မ်ား စာ၏ေနာက္ဆံုးမွာ သူမကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္
ေၾကာင္းေရးခဲ ့၏။ေနစဥ္နဲ ့အမွ် ေကသီကို စြဲလန္းသတိရေနမိ၏။အစပိုင္းမွာေလလာေရးအေၾကာင္းေရေပမယ့္
ေနာက္ဆံုးမွာမေရးျဖစ္ေတာ ့ဘဲ ေကသီကို ဘယ္ ေလာက္ခ်စ္တယ္ ။ဘယ္ေလာက္ျမတ္ႏိုးတယ္။ ဘယ္ေလာက္စြဲလန္းတယ္ဆို တဲ ့အေၾကာင္းတာေရးခဲ ့၏။ေနာက္ဆံုးစာတစ္ေစာင္မွာ-------
" ေကသီ နင္ ့ကို အရမ္းခ်စ္တယ္ ။ ငါျပန္လာရင္ နင္ ့ကိုလက္ထပ္ခ်င္တယ္။အဲဒီအခါက်ရင္ ငါကို အေျဖေပးပါ
ေနာ္ ---ေ၀ယံ" ေလ့လာေရးျပီးဆံုး၍ ေ၀ယံတို ့အဖြဲ ့ ျပန္လာၾက၏။ဘူတာမွာ ေ၀ယံမိဘေတြ၊သူငယ္ခ်င္းအသိ
မိတ္ေဆြမ်ားလာၾကိဳၾက၏။သို ့ေသာ္ ေ၀ယံမွာ ေကသီကို သာလိုက္ရွာေနမိ၏။ေတြ ့သမွ်လူတိုင္းကို ေကသီဟုသာထင္ေနမိ၏။ တကယ္တမ္းက်ေတာ ့ေကသီေရာက္လာပါတယ္ ။ဒါေပမယ္ ့ေကသီမွာ ဘူတာရံု
အနီးမွာ လူတေယာက္နဲ ့စကားေျပာေန၏။ေ၀ယံတစ္ေယာက္ ေကသီကိုျမင္ေသာအခါ ေကသီရွိရာသို ့ေျပ
လာခဲ ့၏။"ေကသီ" နင္ ငါပို ့တဲ ့စာရလား။ရတယ္ေလ -ဒီမွာ အေစာင္ ၃၀ ။ ငါနင္ ့စာေတြမဖတ္ဘူးေနာ္။
နင္မသိဘူးလား။ငါ တံဆိပ္ေခါင္းစုေဆာင္းတာ၀ါသနာ ပါတယ္ဆိုတာ ။အင္ ့စာေတြက တံဆိပ္ေခါင္းေတြက အတူတူ ေတြဘဲ ။စိတ္၀င္စားဖို ့မေကာင္းဘူး။အဲဒါေၾကာင့္ငါမဖတ္ျဖစ္ဘူး။ ေၾသာ္ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္။
သူက ငါအမ်ိဳးသားေလ ။သူနာမည္က အာကာတဲ ့ ။ေတြရသာ၀မ္းသာပါတယ္ ။ေရာ ့ နင္ စာေတြ ျပန္ယူ။
ငါမဖတ္ဘူးေနာ္။ အာကာက ငါလို ဘဲ တံဆိပ္ေခါင္းဆုတာ၀ါသနာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ---
အာကာက "မင္းငါ ့မိန္းမဆီကို ဘာလို ့စာေရးတာလဲ ။ေ၀ယံတစ္ေယာက္ သူတို ့အတြက္ အေျဖမရွိ
ငါရဲ ့ပထမဆံုးအခ်စ္က ကံမေကာင္းပါလား**********@@@@@@@@@@*********
ေၾကကြဲျခင္း ၊၀မ္းနည္းျခင္း၊ ေပါက္ကြဲမႈတို ့ကို ျမိဳသိပ္ရင္း ေနာက္လည့္ထြက္ခဲ ့ပါေတာ ့ သည္။
SUNDAY
Subscribe to:
Posts (Atom)



